× تخفیف ویژه جمعه سیاه تا 35% تخفیف و ارسال رایگان تا 12 آذر تمدید شد کد تخفیف: BLKF1400

درک دامنه دینامیک (Dynamic Range) در عکاسی

در صورتی که قبلا مجبور شده باشید در روزهای آفتابی و بسیار پرنور عکاسی کنید، احتمال بالایی وجود دارد که جزئیات را از دست داده باشید، احتمالا جزئیات داخل سایه ها یا در بخش های نورانی یا شاید هم هردوی آن ها. این مشکل مربوط به نوردهی نیست بلکه بیشتر به خاطر محدود بودن دامنه دینامیکی دوربین شما است – تقریبا همه دوربین ها زمانی با چنین مشکلی روبرو می شوند.

dynamic range دامنه داینامیک
توجه داشته باشید که آسمان فاقد جزئیات است. آسمان دارای نوردهی بیش از حد – خارج از دامنه دوربین است.

در حقیقت دو دامنه دینامیک وجود دارد که باید آن ها را در نظر داشته باشید. یکی دامنه دینامیک سوژه است، و دومی دامنه دینامیک دوربین شما.

دامنه دینامیک سوژه معیاری از دامنه شدت نور از سایه ها تا بخش های نورانی است. در شرایط نور کم، دامنه دینامیک (که اختلاف بین تاریک ترین و روشن ترین بخش سوژه است) نسبتا کوچک است. در یک روز آفتابی پرنور، این دامنه بسیار بالاتر بوده و اغلب خارج از دامنه دوربین قرار می گیرد.

دوربین های مختلف و سنسورهای متفاوت دارای دامنه های بزرگ تر یا کوچک تری هستند. تا زمانی که طیف دینامیک سوژه از طیف دینامیک دوربین شما فراتر نرود، قادر خواهید بود عکسی با نوردهی عالی به دست آورید.

در صورتی که دامنه دینامیک سوژه بزرگ تر از دامنه دینامیک دوربین باشد، دامنه دینامیک و بخشی از سوژه دارای نوردهی بسیار کم یا بسیار زیاد خواهد بود. شما به آسانی می توانید با استفاده از هیستوگرام روی صفحه نمایش دوربین خود مشخص کنید که آیا دامنه دینامیک سوژه فراتر از دوربین شما است یا خیر.

دامنه دینامیک در عکاسی

هیستوگرام دامنه درخشندگی سوژه را نشان می دهد که به صورت سیاه از سمت چپ آغاز شده و به رنگ سفید در طرف راست می رسد. عرض نمودار هیستوگرام مبین دامنه دینامیکی سنسور دوربین شما است.

در صورتی که هیستوگرام درون قسمت نمایش هیستوگرام جای گیرد، آن گاه  دامنه دینامیک سوژه داخل دامنه دینامیک دوربین خواهد بود و هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد. در صورتی که هیستوگرام در هر انتها بریده شود، دامنه سوژه بیش از حد عریض خواهد بود. سعی کنید نوردهی دوربین خود را تغییر داده و حرکت هیستوگرام به چپ یا راست را مشاهده کنید و ببینید می توانید هیستوگرام را داخل قسمت نمایش جای دهید یا خیر.

دامنه دینامیک در عکاسی

در هیستوگرام نشان داده شده می توانید ببینید که ناحیه سایه خارج از توانایی سنسور در ثبت است. سیگنال «قطع می شود» بی آن که جزئیات ثبت شده باشد. طرف چپ هیستوگرام به شدت در قسمت لبه انباشته شده و فاقد جزئیات است.

در طرف راست هیستوگرام، هنوز جا وجود دارد – عکاس می تواند آیریس را باز کند (یا از سرعت شاتر آهسته تری استفاده کند) و جزئیات بیشتری در ناحیه سایه به دست آورد بی آن که جزئیات بخش های نورانی را از دست دهد.

مراقب باشید که بخش های نورانی نوردهی بیش از حد نداشته باشند!

یک بخش نورانی از حالت عادی خارج شده واقعا وحشتناک به نظر می رسد در حالی که سایه فاقد جزئیات تقریبا قابل قبول است.

در صورتی که دامنه دینامیک سوژه بیش از حد بزرگ باشد و در هیستوگرم جای نگیرد، آن گاه ناچار خواهید بود مشخص کنید اطلاعات کدام قسمت را قصد دارید از دست بدهید. ۹۹% مواقعی که عکس به صورتی در معرض نور قرار می گیرد تا بخش های نورانی جزئیات کامل داشته باشند و سایه ها بدون جزئیات سیاه باشند، گزینه ای بسیار بهتر خواهد بود و عکس بسیار مطلوب تری به دست می آید نسبت به آن که جزئیات کامل در سایه وجود داشته باشد اما بخش های نورانی از درخشندگی سوخته باشند.

قاعده طلایی آن است که «نوردهی برای بخش های نورانی باشد» یعنی به گونه ای نوردهی انجام شود که بخش های نورانی از دست نروند. سایه ها بنا به تعریف تاریک هستند و دیدن جزئیات در آن ها دشوار است بنابراین اگر قرار باشد بخشی از دامنه دینامیک را از دست بدهید، تقریبا همیشه این ترجیح وجود دارد که سایه ها از دست رفته باشند.

راه هایی وجود دارند که سایه ها را بردارید – در صورتی که آن نواحی به اندازه کافی به فلش گان نزدیک هستند و می توان روی آن ها تاثیر گذاشت، استفاده از فلش تکمیلی یا یک رفلکتور را برای افزایش روشنایی آن ها مد نظر قرار دهید.

یک گزینه دیگر – و ابزار مناسبی که همیشه خوب است آن را با لوازم دوربین خود همراه داشته باشید – استفاده از فیلتر تراکم خنثی (ND) است.

می توانید آن را جلوی لنز قرار دهید و بچرخانید تا درخشندگی آسمان را کاهش دهد. این فیلترها با توان های مختلف موجود هستند و می توانند درخشندگی آسمان را تا ضریب اف ۳ یا بیشتر کاهش دهند. حتی می توانید از یک فیلتر ان دی رنگی استفاده کنید و مقداری رنگ به آسمان بیفزایید. این احتمالا سریع ترین و موثرترین راه برای تطبیق دامنه دینامیکی سوژه با دامنه دینامیکی دوربین است.

دامنه دینامیک در عکاسی
تصویر بالا نشان دهنده اختلاف قابل توجه در زمان استفاده از فیلتر ND است.

روش دیگر

یک راه برای افزایش دامنه دینامیک، بهره گیری از عکاسی دامنه دینامیک بالا (HDR) است. HDR مستلزم چند تصویر یکسان است که با میزان نوردهی های متفاوتی گرفته شده باشند. تنظیم کردن دوربین روی سه پایه بسیار مهم است زیرا این نوردهی های متفاوت با هم در یک تصویر واحد ترکیب می شوند. باید دوربین روی حالت کاملا دستی قرار دهید و سپس سه (یا تعداد بیشتری) عکس از صحنه بگیرید. نوردهی یک تصویر را به صورت «نرمال» انجام دهید. سپس نوردهی دوم و سوم را یکی با ضریب اف ۱.۵ کمتر از حالت نرمال و دیگری با ضریب اف ۱.۵ بالاتر از حالت نرمال انجام می دهید.

سپس این تصاویر در یک نرم افزار ویژه HDR، مثل فوتوماتیکس ترکیب می شوند تا دامنه ای بسیار گسترده تری از دامنه دینامیک نسبت به آن چه با استفاده از یک نوردهی واحد امکان پذیر است، به دست آید. بعضی دوربین ها دارای حالت HDR خاصی هستند که می توانند این فرایند را به صورت خودکار برای شما انجام دهند.

این نکته مهم است که هنگام نوردهی های مختلف، سرعت شاتر و نه روزنه را تغییر دهید. تغییر روزنه باعث تغییر عمق میدان می شود (میزان چیزهای مورد تمرکز در هر تصویر). وقتی تصاویر را ترکیب می کنید، باید یکسان باشند (به جز مورد نوردهی). تغییر سرعت شاتر و نه روزنه مستلزم چنین چیزی است.

عکاسی HDR
نمونه ای عالی از عکاسی HDR

توجه کنید چطور در عکس دوم از تصویر بالا، جزئیات بیشتری در آسمان وجود دارد و جزئیات سایه نیز برجسته تر است.

دامنه دینامیک این عکس فراتر از دامنه دینامیک دوربینی است که عکس با آن گرفته شده است.

دسته بندی: 
مطالب مرتبط: 
تعداد امتیازها: ۱۳

logo-samandehi

واتس آپ پشتیبانی